Biografie
'De eerste paar jaar van mijn leven speelden zich middenin Gent af, waar mijn ouders een huis hadden vlak achter het Sint Pieter-station. Ze waren niet bepaald voetbalminded, maar ik was dat vanaf het allereerste begin: ik kon nooit stilzitten, maar als ik een bal had, dan was ik tevreden en hadden ze letterlijk geen kind meer aan me. Toen ik een jaar of vijf was, verhuisden we naar de rand van de stad, richting het stadion van Gent. En zodra het kon, werd ik lid van een voetbalclub.
In Gent kon je kiezen tussen AA en Racing. Ik koos voor AA Gent, puur omdat dat qua tijd beter uitkwam. Uiteindelijk heb ik er de hele opleiding doorlopen en zou ik liefst twaalf jaar bij de club blijven. Mijn moeder was directrice van een school en alleen al daarom wilden mijn ouders graag dat ik mijn opleiding zou voltooien. Ik deed daar ook mijn best voor, maar toen ik bij AA Gent tegen de selectie aanzat, werd het erg moeilijk. Vaak miste ik lessen. Ik trainde 's morgens en ging daarna naar school, vaak uitgeput. Soms viel ik zelfs in de les in slaap, zo moe was ik dan. Daardoor kwam het moment dat ik moest gaan kiezen tussen school en een voetbalcarrière steeds dichterbij.
En toen ik op mijn zeventiende daadwerkelijk voor de keuze gesteld werd, hadden mijn ouders er inmiddels alle begrip voor dat ik voor het voetbal koos. Mijn cijfers gaven daar trouwens ook alle aanleiding toe. Ik was nog A-junior toen de toenmalige trainer Jan Boskamp mij bij de selectie van het eerste van AA Gent haalde. In de jeugd stond ik doorgaans rechts in het centrum van die verdediging en in die rol debuteerde ik op 17-jarige leeftijd bij AA Gent. Het eerste seizoen speelde ik nog maar vijf wedstrijden, maar in mijn tweede seizoen had ik een basisplaats. Boskamp is zodoende heel belangrijk voor me geweest. Hij was de eerste die het echt in me zag zitten en die me vertrouwen gaf. En dat is niet vanzelfsprekend hoor, een 18-jarige in de basis zetten. Daar ben ik hem heel dankbaar voor.'
'In mijn tweede seizoen bij AA Gent kreeg ik ook een vaste plaats in Jong België. Daardoor kwam er interesse van andere clubs. Vitesse was het meest concreet en ik had het gevoel dat ik klaar was voor een nieuwe stap. Ik was er aan toe om op mezelf te wonen en dacht ook dat ik het in het Nederlandse voetbal ? dat toch tactischer en technischer is ? zou kunnen redden. Daarom besloot ik om Gent achter me laten en de sprong in het diepe te wagen. Het begin bij Vitesse was op voetbalgebied goed. In de voorbereiding speelde ik veel. Privé was het alleen minder.
De eerste twee maanden zat ik namelijk in een hotel en dat vond ik maar niks. Vanaf het Gelderland-toernooi ging het op voetbalgebied ook mis. Ik maakte één fout, waardoor de tegenstander kon scoren. Mijn basisplaats was ik gelijk kwijt.
Toen de competitie vervolgens begon en ik helemaal geen speelminuten meer kreeg, voelde ik me steeds minder prettig in Arnhem. Meest vervelende van de zaak was dat trainer Neumann me helemaal niet vertelde waarom ik niet aan spelen toekwam. Kijk, iedereen maakt wel eens een fout, maar om me dan gelijk af te schrijven, dat vind ik toch wat voorbarig. Halverwege het seizoen nam Ronald Koeman de training over van Neumann, maar dat bracht helaas geen verandering in mijn situatie.
Ik bleef tweede of derde keus en mocht alleen met het tweede elftal meespelen. Uiteindelijk heb ik zelfs nooit een competitiewedstrijd gespeeld voor Vitesse. Mijn debuut in het Gelredome maakte ik nota bene als speler van NEC, dat kort na de winterstop met het verzoek kwam om mij te mogen huren. Zo kwam er gelukkig een einde aan een rotperiode. Toch heb ik wel een hoop geleerd van die tijd. Ik ben mentaal sterker geworden en ik zal nooit meer naar een club gaan zonder dat ik weet wat ze met me van plan zijn.
Na Vitesse was ik bijna vergeten hoe het voelde: een basisplaats en een trainer die vertrouwen in je heeft. Bij NEC had ik beide. Inmiddels was ik omgevormd tot rechtervleugelverdediger, een positie die me goed bleek te liggen en eindelijk kon ik iets laten zien in Nederland. Bovendien was er in Nijmegen een prettige sfeer en werd ik door de groep goed opgevangen, vergelijkbaar met hoe het nu bij Feyenoord gaat. Dat was bij Vitesse wel anders. Daar bestond de groep uit allemaal kleine eilandjes. Geen prettige omgeving om te slagen dus.
Na het eerste half jaar NEC ging ik in eerste instantie terug naar Vitesse. Maar daar was weinig veranderd en zou ik weer niet aan voetballen toekomen. Ik was dan ook blij dat NEC me wilde overnemen. De club had in Johan Neeskens inmiddels een trainer van naam en we draaiden met name in de eerste seizoenshelft geweldig. Er kwam dan ook al snel interesse van andere clubs, maar zelden werd het concreet... tot één week na afloop van de competitie dan, toen Feyenoord ineens aan de bel hing.'
'Nu zit ik dan bij Feyenoord, een nog veel grotere club dan Vitesse. Het kan dus wel, maar ik maak geen lange neus naar Vitesse. Misschien was ik toen eenvoudig niet klaar voor het grote werk, dat kan natuurlijk. Nu denk ik dat wel te zijn. Bij Vitesse liet ik de zaken ook iets te veel op me af komen, dacht ik: het komt wel. Inmiddels heb ik een andere instelling.
Mijn transfer naar de Kuip was voor iedereen een verrassing, niet in de laatste plaats voor mezelf. Alhoewel het de eerste fase van het seizoen ongekend goed ging - NEC bleef zelfs 14 wedstrijden op rij ongeslagen - zakten we daarna toch een beetje in. Ik had dan ook niet echt meer op een transfer gerekend. Maar nadat de club contact had opgenomen met mijn zaakwaarnemer, waren we binnen een week rond. Ik wil spelen, dat staat voorop. Tegelijkertijd besef ik dat de concurrentiestrijd zwaarder is dan ooit. Maar ik ga er alles voor doen om te slagen.'
Naam: Pieter Bernd Maria Collen
Geboortedatum: 20 juni 1980
Geboorteplaats: Gent, België
Contract tot: juli 2006
Positie: Verdediger.
Interlands: 1 voor België.
Opleiding: Eerst gymnasium, toen VWO en daarna een technische opleiding, maar ik heb niets afgemaakt.
Burgerlijke staat: Alleenstaand.
Kinderen: geen
Clubs: AA Gent, Vitesse, NEC, Feyenoord en NAC.
Trainers: Jan Boskamp, Herbert Neumann, Ronald Koeman, Ron de Groot, Johan Neeskens, Bert van Marwijk, Ton Lokhoff, Henk Duut en Erwin Koeman.
Favoriete club: Manchester United. De sfeer in het Engelse voetbal spreekt me sowieso aan.
Favoriete stadion: Camp Nou in Barcelona.
Favoriete speler: Ik heb nooit echt een voorbeeld gehad, maar spelers als Stam en Baresi spreken me wel aan.
Stad: Gent.
Hoogtepunt: De bekerfinale halen met NEC en mijn overgang naar Feyenoord. Dieptepunt: De periode bij Vitesse. Ik ging voor het eerst op mezelf wonen, in een ander land, en ik kwam totaal niet aan spelen toe. Daar had ik het moeilijk mee, al ben ik er wel mentaal sterker van geworden.
Vrije tijd: af en toe golfen, verder dvd-tjes kijken of muziek luisteren.
Tijdschriften: Voetbal International en soms Sportweek of Autoweek.
Krant: Feyenoordkrant.
Televisie: Friends, Fresh Prince en andere comedy�s. Maar ik kijk eigenlijk heel weinig tv, liever zie ik een film.
Muziek: Ik heb een heel gevarieerde smaak, maar prefereer wel nieuwe muziek: hiphop, R&B of trance.
Beste CD: 'Californication' van the Red Hot Chili Peppers. Hun muziek blijft leuk.
Beste film: 'The Patriot', 'Braveheart', dat soort films. Realistische actie met een goed verhaal. Daarnaast bijvoorbeeld ook 'American History X'.
Beste boek: Ik hou niet van lezen, ik heb er geen geduld voor.
Eten: Pasta. En ik blijf een Belg, dus frites is ook altijd goed. Verder lust ik eigenlijk alles, behalve pindasaus.
Drank: Water
Beste eigenschap: Ik ben rustig en blijf mezelf.
Slechtste eigenschap: Als ik dan toch een keer mijn geduld verlies, dan word ik heel vervelend.