Biografie
Ik ben in Toronto geboren en woonde
met mijn oudere broer en zus "Julian en Jenelle" bij mijn ouders in
Scarborough, een kleine stad in de buurt van Toronto. Ik kan met veel
plezier terugkijken op mijn jeugd, die vooral in het teken stond van
voetbal. Mijn broer Julian en ik deden eigenlijk niks anders. Mijn
vader Bobby wilde eerst dat we gingen basketballen, maar daar waren we
te klein voor. Hij stimuleerde ons daarna om te gaan voetballen. Vanaf
het eerste balcontact was dat eigenlijk niet meer nodig, want toen
waren Julian en ik allebei meteen verliefd op de bal. Na school deden
we niets anders dan voetballen. Dat was best vreemd in Canada, want
bijna niemand van onze leeftijd deed het er. Canada is geen voetballand
en we waren dan ook uitzonderingen.
Ik wilde beter worden en mijn vader raadde me aan veel te trainen
voor mijn ontwikkeling en om zo sterker te worden. Ik speelde op een
bepaald moment bij drie teams. Één team trainde twee keer per week en
dus werkte ik vanaf jonge leeftijd zes trainingen per week af.
Ook bij het team van mijn broer trainde ik mee. Het was een mooie tijd.
Daar kwam een einde aan toen mijn broer naar Frankrijk vertrok, waar
hij in de jeugdopleiding van Olympique Marseille terecht kwam. Ik was
tien jaar en was opeens mijn beste maatje kwijt. En ik had ook niemand
meer om mee te voetballen. Mijn vader nam zijn plek een beetje in en
nam me vaak mee om een balletje te trappen, maar het was toch anders.
Vanaf het moment dat hij vertrok wilde ik ook naar Europa om een grote
voetballer te worden. Alleen daar kon ik echt beter worden om
uiteindelijk prof te worden. Ik besefte dat al vanaf jongs af aan en
mijn vader stimuleerde me. Mijn moeder Paulina vond het net als ik
moeilijk om me te laten gaan, maar ze snapte het wel. Dat heb ik altijd
erg gewaardeerd aan mijn moeder en vader.
Toen ik twaalf jaar was ben
ik een aantal weken op stage geweest bij Feyenoord. Ik kende de club
van televisie, net als Ajax en PSV. Mijn ouders zijn toen ook
overgekomen naar Rotterdam. Zoals ik al uitlegde vond mijn moeder het
moeilijk dat ik misschien aan de andere kant van de wereld ging wonen.
Maar vanaf het moment dat ze Norma (beheerster van het spelershome,
red.) zag en hoorde dat ik bij haar zou gaan wonen had ze er minder
moeite mee. Ze had veel vertrouwen in Norma en kon er mee leven dat ik
twee jaar bij haar introk. Na mijn stage mocht ik drie jaar blijven bij
Feyenoord. Het avontuur ging beginnen.
Ik was jong en kwam in een onbekend land terecht, maar heb het nooit
echt moeilijk gehad. Iedereen was goed voor me en kende mijn situatie.
In die tijd was Brad Parker, die ook in Toronto woonde, er ook
jeugdspeler en ging ik veel met hem om. De taal was nooit het probleem.
Ten eerste spreekt iedereen hier Engels. Daarnaast moest ik op school
en bij Norma Nederlands praten, waardoor ik het snel beheerste. Ik heb
mijn VMBO diploma gehaald en daar was ik blij mee. Voor mijn moeder was
het belangrijk dat ik een diploma haalde. Ik heb het daarom ook een
beetje voor haar gedaan.
Het ging me goed af in de jeugdopleiding en na die drie jaar mocht
ik opnieuw drie jaar blijven. Teamgenoten zeiden vaak dat ik het ging
maken. Het is leuk om te horen, maar ik besefte wel dat het me niet
verder hielp. Toch gaf het vertrouwen, net als de positieve woorden van
de jeugdtrainers. Ik werd na één jaar aanvoerder gemaakt en kreeg van
de trainers te horen dat ik het in me had. Het was een risico om naar
Nederland te gaan en alles achter te laten, maar ik heb er niet aan
getwijfeld of ik het zou redden. Dat ik alles achter me heb gelaten
heeft denk ik wel voor een extra motivatie gezorgd.
Het laatste seizoen in de A-jeugd werd ik uitverkozen tot grootste
talent. Ik werd topscorer en kreeg deze prijs. Voor mij was het heel
bijzonder. Het gaf aan dat ik op de goede weg was. Daarnaast vond ik
het bijzonder die prijs te winnen omdat ik Canadees was. Er zijn zo
weinig Canadezen die hoog voetballen en ik werd als Canadese voetballer
gezien als grootste talent van Nederland. Dat maakte best indruk op me.
Ik wist op dat moment al dat ik een kans bij het eerste zou krijgen.
Vervelend was echter dat ik pas mocht spelen op mijn achttiende. Ik heb
drie maanden mee getraind bij het eerste, maar de trainer kon me om die
reden niet opstellen. Dat was moeilijk en ik kon maar niet wachten tot
het 13 september was, de dag van mijn verjaardag. Het duurde lang, maar
was achteraf ook goed voor me. Ik moest wennen aan het team en leerde
dagelijks op de trainingen. Ik kreeg zo alle tijd om me aan te passen.
Vanaf de dag dat ik achttien werd is het hard gegaan. Vijf dagen
later mocht ik debuteren tegen Heerenveen. Ik speelde acht minuten en
we wonnen met 5-1. Het was niet lang, maar het debuut voelde als een
droom die uitkwam. Na al die jaren gebeurde datgene waar ik zo op had
gehoopt. Niet veel later kreeg ik ook speelminuten in de UEFA Cup Cup
en binnen een paar weken startte ik zelfs in de basis. Het kan hard
gaan in voetbal. Ik besef ook dat het in negatieve zin hard kan gaan en
je zo weer op de bank kunt zitten. Daar zal ik aan moeten wennen. Ik
heb nu ook veel goede spelers om me heen, als Ono, Hofs, Ghaly en Pardo
van wie ik veel leer op de training.
Ik ben niet bang dat er nu veel voor me verandert. Ik sta in de
belangstelling en dat is soms leuk. Maar ik ben daardoor niet opeens
een betere voetballer. Ik ben geen jongen die van de spotlights hou,
als er geen kranten en televisie zouden bestaan had ik net zo’n drive
gehad om het te bereiken. Het is zaak om hard te werken, net als ik de
afgelopen jaren heb gedaan. Ik hoop definitief door te breken en zal er
alles aan doen om te slagen bij Feyenoord.
Naam: Jonathan Alexander de Guzman
Geboortedatum: 13 september 1987.
Geboorteplaats: Toronto, Canda.
Contract tot: Medio 2008.
Positie: Het liefst op "10" of als rechtshalf.
Opleiding: VMBO.
Burgerlijke staat: Vrijgezel.
Kinderen: Nog niet.
Vorige club: North Scarborough.
Trainers: Henk Fräser, Igor Korneev, Geert Meijer, Mario Been, Cor Adriaanse, Erwin Koeman, Henk Duut en in Canada Mike Ristic.
Favoriete club: Feyenoord.
Favoriete stadion: De Kuip.
Grootste voorbeeld:
Mijn broer Julian. Hij heeft me gesteund en advies gegeven toen ik als
kleine jongen naar Nederland kwam. En dat doet hij nog steeds.
Stad: Toronto.
Hoogtepunt: Mijn debuut en de weken erna waarin het opeens hard ging.
Dieptepunt: Heb ik nog niet gehad gelukkig.
Vrije tijd: Ik vind het leuk om op de PlayStation te zitten, computer graag en bezoek regelmatig de bioscoop.
Krant: De Feyenoord Krant en het Algemeen Dagblad als ik op de club ben.
Televisie:
Ik kijk eigenlijk alleen maar films niet naar series. Als ik een serie
zou moeten kiezen, zou het 'Friends' zijn. Voetbal kijk ik uiteraard
ook veel.
Muziek: Hiphop, R&B en reggae.
Beste film: Training Day met Danzel Washington.
Beste boek: Ik lees eigenlijk nauwelijks.
Eten: Chinees eten vind ik erg lekker.
Drank: Ik drink graag water.
Beste Eigenschap: Zelfstandig en gedreven.
Slechtste eigenschap: Ik heb soms moeite met op tijd komen.