Feyenoord heeft de finale van de Amstel Cup
bereikt. In eigen Kuip werd tegenstander Ajax met 1-0 verslagen. Man
van de wedstrijd was Paul Bosvelt. Niet alleen nam hij in de tweede
helft hoogstpersoonlijk zijn ploeg bij de hand, ook zorgde hij voor de
verlossende goal. Feyenoord ontmoet in de eindstrijd op 1 juli FC
Utrecht als tegenstander. Enige smet op de wedstrijd tegen Ajax was de
rode kaart die Van Hooijdonk vlak voor tijd ontving.
Toen
Feyenoord en Ajax aan de halve finale van het bekertoernooi begonnen,
had De Kuip al bijna het kookpunt bereikt. Figuurlijk maar ook
letterlijk, want het aangepaste aanvangstijdstip had tot gevolg dat bij
het eerste fluitsignaal de zon nog volop scheen in Rotterdam-Zuid. Toch
weerhield de hitte de thuisclub er niet van om vanaf de eerste minuut
flink gas te geven. Feyenoord hanteerde tegen Ajax met name in het
eerste kwartier een moordend tempo.
De Rotterdammers deden dat overigens in een gewijzigde opstelling.
Uitgerekend in de meest succesvolle linie van Feyenoord, de aanval, was
op het laatste moment een slachtoffer gevallen. Robin van Persie was de
nacht voorafgaande aan de Klassieker zo ziek geworden, dat de volgende
ochtend de clubarts al vroeg aan z?n bed stond.
Zijn conclusie was zo
klaar als een klontje: voedselvergiftiging. En dus zat Van Persie
balend voor de televisie, toen Feyenoord met Lurling als zijn vervanger
aan de wedstrijd begon.
Feyenoord hanteerde in de eerste helft een speelstijl die autoriteit
uitstraalde, maar tegelijkertijd ook een risico in zich meedroeg. De
ploeg van Van Marwijk legde zichzelf een tijdsdruk op, omdat het ook
wist dat het onder de gegeven omstandigheden onmogelijk was om negentig
minuten lang een dergelijk offensief vol te houden. Er moest dus
gescoord worden door Feyenoord en wel zo snel mogelijk, zodat vanaf de
kant het sein kon komen om de handrem aan te trekken.
Die goal kwam er in de eerste helft niet, al was Kalou na negentien
minuten tijd dichtbij. Hij loste een hard schot vanuit de tweede lijn,
maar zag Lobont gestrekt naar de goede hoek gaan.
Na die kans zakte het
tempo in de wedstrijd iets en kwamen ook de gasten steeds vaker in
balbezit. Feyenoord moet in z?n achterhoofd het angstscenario van de
wedstrijd in de ArenA hebben gehad, toen het 45 minuten lang
droomvoetbal speelde maar op het eind van het liedje desondanks als
verliezer van het veld ging. Na een half uur spelen was het zelfs aan
doelman Lodewijks te danken dat al het Rotterdamse werk van de
openingsfase niet voor niets was geweest. Hij reageerde attent op een
slimme poging van Litmanen, die probeerde de Feyenoord doelman met een
lob te verrassen. Hoewel achteruitlopend om in de baan van het schot te
komen, wist hij toch nog met een uiterste krachtsinspanning de bal over
de lat te tikken.
Het waren de beste twee kansen van een eerste helft die eerder
enerverend dan goed te noemen was.
Daarvoor slopen er te veel
misverstanden in het spel van Feyenoord en ontbrak het met name aan
uitgespeelde kansen. Emerton bijvoorbeeld, raasde dan weliswaar weer
constant als een stoomlocomotief door De Kuip, al te veel bruikbare
ballen voor de Feyenoord aanvallers leverde dat in de eerste
vijfenveertig minuten niet op.
Van Marwijk zal zijn ploeg in de rust hebben voorgehouden dat
Feyenoords dilemma maar een oplossing kende: een goal. De tweede helft
was geen twee minuten oud, toen Van Hooijdonk al voor verlossing leek
te gaan zorgen. Hij kopte een prima voorzet van Bosvelt op goal, leek
Lobont al te hebben verslagen maar zag de bal via een krankzinnige
carambole tussen paal en doelman weer het veld in springen.
Het bleek de voorbode van een fase waarin Paul Bosvelt zijn ploeg
hoogstpersoonlijk bij de hand nam. Meer en meer wierp de aanvoerder
zich op als regisseur van het elftal. De beloning daarvoor kwam al
snel. Kort na de kans van Van Hooijdonk brak Feyenoord goed door op
rechts. Emerton, gegroeid in zijn rol op de flank, leverde een prima
voorzet af, van waaruit Bosvelt kon profiteren. Hij liet De Kuip
exploderen op een psychologisch sterk moment: 1-0.
De openingsgoal moet Feyenoord vertrouwen hebben gegeven, maar gaf ook
tegenstander Ajax een oppepper. De Amsterdammers meldden zich
plotseling meer en meer in het strafschopgebied van Lodewijks, die
zelfs alle geluk had toen Van der Vaart ongedekt mocht inkoppen maar
zijn poging voorlangs zag gaan.
De nieuwe rolverdeling in het veld bracht beide coaches er als snel toe
te wisselen. Van Marwijk haalde Kalou - die bij vlagen gevaarlijk was
geweest maar ook erg veel balverlies had geleden - naar de kant ten
faveure van Song. Kort nadat de Koreaan zijn rentree in het eerste
mocht maken, besloot Koeman Passanen te wisselen voor Witschge. Eerder
had Zlatan zijn collega Litmanen al afgelost.
Veel invloed op het spelbeeld hadden die wissels niet. Feyenoord-Ajax
bleef een wedstrijd vol spanning, waarin Feyenoord meer balbezit had
dan de gasten. Gaandeweg de slotfase ontstond er dan ook een
feeststemming in De Kuip, die pas luwde toen scheidsrechter Luinge vlak
voor tijd een, op het eerste gezicht, onbeduidend incident rond de
middenlijn aangreep om Van Hooijdonk van het veld te sturen.
Feyenoord hield in de slotminuten ook met tien man stand, waardoor het
zich voor het eerst in acht jaar tijd weer eens plaatste voor de
bekerfinale. Toen, in 1995, werd Volendam in eigen Kuip verslagen. Nu
zal op hetzelfde terrein FC Utrecht de tegenstander zijn.
