Willem II – Feyenoord

 Het door blessures en schorsingen zwaar
gehavende Feyenoord heeft toch moeten capituleren in de strijd om de
tweede plaats. Want na het 1-1 gelijkspel van de Rotterdammers in
Tilburg en een 1-2 overwinning van Ajax in Enschede is de kans dat
Feyenoord nog Champions League-voetbal haalt niet meer dan een
wiskundige.



James Quinn werd door
Willem II afgelopen zomer gehaald als opvolger van Mariano Bombarda,
maar bleek ondanks zijn Britse afkomst veel meer een aanspeelpunt dan
een afmaker. Dat leidde er al snel toe dat Quinn naar de bank verdween,
'om te wennen'. Vorige week scoorde de spits tijdens een invalbeurt
tegen Excelsior echter in de laatste minuut de winnende goal en daarmee
dwong hij een basisplaats af tegen Feyenoord. De Noord-Ier bleek na
aanvang van Willem II-Feyenoord samen met Tarik Sektioui al snel een
plaag voor Feyenoords verdedigingscentrum, dat bij ontstentenis van de
geschorste G?rard de Nooijer bestond uit Kees van Wonderen en Patrick
Paauwe. Quinn was steeds aanspeelbaar, liet slimme acties zijn en
draaide tamelijk eenvoudig weg bij zijn directe tegenstander Paauwe die
tijd nodig had om de juiste aanpak te vinden. En, belangrijker nog voor
de Tilburgers, al na zes minuten wist de spits te scoren toen hij een
een voorzet van Denny Landzaat van dichtbij in mocht koppen. Feyenoord
begon dus niet al te best aan het duel in Tilburg, waar toch de
aansluiting in de race om een Champions League-ticket op het spel
stond. Voor de goal van Quinn hadden de Rotterdammers wel een tweetal
kleine kansjes gehad, maar bij die gelegenheden bleken de inzetten van
de Feyenoorders telkens te slap. Dat kwam misschien ook wel omdat
Pierre van Hooijdonk, met Kike Acu?a een van de weinige Feyenoorders
die voor rust een voldoende haalde, in alle gevallen niet de afmaker
maar de aangever was. Alleen in de twintigste minuut sprong de als
linkshalf opererende Sebasti?n Pardo goed om met een voorzet van de
veelvuldig naar de rechterzijde uitgeweken Van Hooijdonk om. De Chileen
nam een voorzet van Van Hooijdonk ineens uit de lucht. Het schot was
uitstekend, passeerde keeper De Vlieger, maar op de lijn bracht Joris
Mathijsen met meer geluk dan wijsheid redding. Zo bleef Feyenoord dat
verder vooral achterin rammelde, opkijken tegen een achterstand en dat
kwam de rust in het spel van de Rotterdammers allerminst ten goede. Het
zou zelfs tot de 41e minuut van het niet bijster goede duel duren
voordat Feyenoord een echt mooie aanval liet zien. De weggestuurde
Buffel bediende toen de inlopende Bosvelt, maar diens schuiver belandde
naast het doel. Omdat Patrick Lodewijks even later een passend antwoord
had op een door Landzaat van wel heel dichtbij ingekopte bal ging
Feyenoord de kleedkamer in met een 1-0 achterstand en het gegeven dat
naaste concurrent Ajax in Enschede ook nog niet had weten te scoren.
Dat feit moest voor het elftal van Bert van Marwijk op zich al
motivatie genoeg zijn om Willem II na rust eens flink onder druk te
zetten. Het omgekeerde was echter het geval. Via Quinn en Ceesay kregen
de Brabanders binnen twee minuten levensgrote kansen op een
verdubbeling van de marge, voor Bert van Marwijk het sein om oud-Willem
II?er Mariano Bombarda en Chong-Gug Song warm te laten lopen.
Laatstgenoemde kwam er acht minuten na rust al in voor Kike Acu?a. Song
nam de rechtsbackpositie over van Brett Emerton, die op zijn beurt
doorschoof naar het middenveld in de hoop wat meer druk naar voren te
kunnen cre?ren. Amper zeven minuten later kwam ook Bombarda in het
veld. De Argentijn verving Sebasti?n Pardo en meldde zich direct aan
het front naast Pierre van Hooijdonk. Misschien wel omdat bij de
Feyenoorders de irritatie over de gang van zaken groeide, kwam er meer
vuur in het spel. Veel beter werd het aanvankelijk echter niet, al deed
Bombarda na 25 minuten zijn oude ploeg bijna de das om toen hij in het
zestienmetergebied aan mocht leggen. De Vlieger pareerde, maar het
bleek gelukkig uitstel van executie. Want amper zestig tellen later
stond de gelijkmaker t?ch op het bord. Bonaventure Kalou, tot dat niet
al te best in de wedstrijd kreeg ter hoogte van de penaltystip een
klutsbal voor zijn rechtervoet, aarzelde geen moment en schoot hem in
de kruising. Weer een minuutje later was het zelfs bijna al 1-2. De
door zijn doelpunt gesterkte Kalou passeerde Mathijsen en slingerde een
voorzet richting het doelgebied waar hij de zwaar gehinderde Van
Hooijdonk vond. Die trof vervolgens de lat. Geen doelpunt dus, maar wel
het startsein voor een Rotterdams offensief. Bonaventure Kalou kreeg in
die belegering ??n van de beste kansen, toen Buffel de bal bij hem
bezorgde na een door De Vlieger matig verwerkte vrije trap van Van
Hooijdonk. De Ivoriaan bestond het echter om voor een leeg doel
hopeloos te missen. Ondertussen bleef het in de competitie feitelijk
uitgespeelde Willem II gevaarlijk. De Tilburgers kregen daar ook goede
kansen op en doken verschillende keren voor het Rotterdamse doel op. De
ene kans was nog groter dan de andere, maar steeds toonde een
fantastische Patrick Lodewijks zich onpasseerbaar. Er ontspon zich een
hectische slotfase, waarin Feyenoord tot overmaat van ramp Kees van
Wonderen verloor met een blessure. Diens vervanger Glenn Loovens werd
meteen naar voren gedirigeerd, maar dat bood helaas geen soelaas in de
zin van een winnende goal. Zo bleef het 1-1 in Tilburg, kwam er een
einde aan Feyenoords zegereeks en zeer waarschijnlijk ook aan de kans
op Champions League-voetbal. En dat hadden de Rotterdammers helaas
vooral aan zichzelf te danken. Want het offensief kwam in Tilburg veel
te laat op gang, zodat nu alleen nog de finale om de Amstel Cup rest.