Sparta Rotterdam – Feyenoord

Na de slijtageslag tegen PSV had Feyenoord zich geen betere
tegenstander kunnen wensen dan Sparta. Op het Kasteel kon de ploeg van
Van Marwijk zich zelfs een grote dosis lichtzinnigheid veroorloven,
zonder dat de zege daardoor ook maar een moment in gevaar kwam.
Feyenoord won met 0-5 en deed daarmee goede zaken in een weekeinde
waarin de concurrenten Ajax en PSV elkaar in evenwicht hielden.

Bert van Marwijk had voor de uitwedstrijd tegen Sparta noodgedwongen
één verandering moeten toepassen in zijn elftal. Robin van Persie bleek
te veel hinder te ondervinden van de kuitblessure die hij had opgelopen
in de UEFA Cup-return tegen PSV en moest toekijken toen zijn collega’s
op het Kasteel begonnen aan Nederlands enige stadsderby.
Van Persie had daarmee ongewild de weg vrij gemaakt voor Leonardo. De
kleine Braziliaan mocht voor het eerst sinds mensenheugenis weer eens
in de basis beginnen. Dat was in competitieverband sinds 14 oktober
vorig jaar (de 0-0 wedstrijd tegen FC Den Bosch) niet meer voorgekomen.


Op papier leek het geplaagde Sparta de ideale tegenstander voor een
ploeg die zojuist een slijtageslag tegen PSV achter de rug heeft en de
blik al voorzichtig op Internazionale heeft gericht. De praktijk wees
dat ook al snel uit. Sparta en Feyenoord waren nog maar net aan hun
partij begonnen, of het stond al 0-1 voor de gasten. Kalou verspeelde
in eerste instantie de bal, maar herstelde zich vervolgens knap,
waardoor de Afrikaan alsnog een aanval kon opzetten. Kalou haalde de
achterlijn en leverde een prima voorzet op de vrijstaande Tomasson. De
Deen liet de bal echter lopen, omdat Emerton er nog beter voor stond.
De Australiër had bij de tweede paal vervolgens alle tijd om de score
te openen en deed dat dan ook op overtuigende wijze.

Sparta leek even iets terug te doen in de persoon van Sanou, maar zijn
schot ging naast. Feyenoord ging in die fase nog een stuk minder
slordig met z’n kansen om. In de eerste de beste tegenaanval na de
speldenprik van Sanou was het alweer raak. Leonardo zette voor, Van
Hooijdonk kopte in en zag vervolgens hoe Tomasson de bal een laatste
zetje over de doellijn gaf. Zo stond het binnen het kwartier 0-2 en was
de wedstrijd grotendeels gespeeld.
Fit blijven en niet te veel met de krachten smijten leek vervolgens het
logische devies voor Feyenoord, maar daar kwam het niet van.

Om te beginnen liep Edwin Zoetebier een blessure op aan z’n hoofd, na
een botsing met Sanou. Maar erger dan de kwetsuur van de doelman, die
na behandeling door verzorger Meijer de wedstrijd gewoon kon
voortzetten, was de lichtzinnigheid die na de snelle voorsprong in het
spel van Feyenoord sloop. Het zorgde er niet alleen voor dat Feyenoord
de thuisclub nog een aantal prima mogelijkheden op een
aansluitingstreffer bood (Koevermans, Sanou, Zijm), maar ook dat
Feyenoord veel meer energie moest aanwenden om de voorsprong te
handhaven, dan het eigenlijk wilde.
Het was dan ook voornamelijk te danken aan Sparta’s onvermogen om te
profiteren, dat Feyenoord in die fase van de wedstrijd geen schade
opliep. Routiniers als Bosvelt, Paauwe en Van Wonderen mochten, geheel
tegen hun gewoonte in overigens, schoonheidsfoutjes blijven maken, want
Sparta wist toch niet te profiteren. Zo ontspon zich al snel een
foutenfestival, waarbij Feyenoord in de blessuretijd van de eerste
helft toch nog kon profiteren. Nadat Tomasson al een dot van een kans
onbenut had gelaten (hij schoot hoog over), was het uiteindelijk Pierre
van Hooijdonk die uit een voorzet van Leonardo voor de 0-3 kon zorgen.

Van Hooijdonk bleef daarmee keurig op schema, want met zijn 22ste
treffer scoorde de Feyenoorder in competitieverband voor de vijfde keer
op rij.
Terwijl het Feyenoord-publiek zich amuseerde met cynische spreekkoren
richting de Sparta-fans (‘Veel succes tegen Heracles’), werd het hun
ploeg in de tweede helft nog gemakkelijker gemaakt. Leonardo liet al
vroeg na de hervatting een ogenschijnlijk slap schot los, maar dat was
toch niet slap genoeg voor doelman Kros. De donkere doelman van Sparta
blunderde (0-4) en kreeg direct het spreekkoor ‘Hij is nog slechter dan
Menzo’ om z’n oren.
Sparta-Feyenoord had toen al zo’n plichtmatig karakter gekregen, dat de
scout die namens Internazionale op de tribune zat ongetwijfeld hele
vrolijke SMS-berichten richting Italië moet hebben gezonden. Feyenoord
probeerde ondertussen zo goed en zo kwaad als het ging de score nog wat
uit te breiden. Dat lukte met medewerking van Sparta uitstekend. Van
Hooijdonk schoot nog tegen de paal, maar Bosvelt had na een uur spelen
dan toch nog succes. Hij kon van dichtbij de 5-0 scoren. Dat was het
sein voor Van Marwijk om Tomasson en Van Hooijdonk naar de kant te
halen en wat rust te gunnen. Maar ook zonder z’n koningskoppel had
Feyenoord in de slotfase geen kind aan Sparta. Koevermans scoorde dan
nog wel voor Sparta, maar Bossen had in de voorbereiding op die goal al
een overtreding geconstateerd van Sanou op Zoetebier en keurde de
treffer af. Zo bleef het op Spangen 0-5.