Over de club
Het begin
Arsenal werd in 1886 opgericht als Dial Square door
de arbeiders van de wapenfabriek Royal Arsenal in Woolwich. Via Royal
Arsenal, Woolwich en The Arsenal, koos de club in 1927 definitief voor
de naam Arsenal. De club begon in het zuiden van Londen met voetballen,
in Woolwich, en speelde er op Plumstead Common, Sportsman Ground, Manor
Ground en Invicta Ground. Arsenal was de eerste Londense club die de
proftoer opging (1891) en in de Football League van start ging (1893).
In 1904 volgde promotie naar de topklasse, maar de club zat toen diep
in de schulden. Na de degradatie in 1913 verhuisde Arsenal naar
Noord-Londen, waar het Highbury betrok. Arsenal speelt (als enige
Engelse club!) vanaf 1919 onafgebroken in de hoogste divisie.
De jaren 30 - Periode Herbert Chapman
In
de jaren 30 stond Arsenal als het beste clubelftal ter wereld
aangeschreven. De succesperiode begon in 1925 met de komst van manager
Herbert Chapman. Deze ex-Tottenham-speler had Huddersfield naar de top
gebracht en bedacht in 1925, toen de buitenspelregel veranderd werd,
een totaal nieuwe manier van spelen. Hij voerde namelijk een derde
verdediger in. Later nam heel de wereld de speelwijze over. Arsenal
vierde er enorme successen mee. In negen jaar tijd werden vijf titels
en twee bekerzeges behaald. De bekendste spelers uit die tijd waren:
Charlie Buchan, Cliff Bastin (was de all-time topscorers voor dit
seizoen), David Jack (de eerste speler waarvoor een bedrag van 5
cijfers werd betaald) en de Schot Alex James (het brein van het team).
Het nieuwe systeem bracht ook een meer behoudend voetbal met zich mee.
Omdat Arsenal vaak met het kleinste verschil won werd 1-0 al gauw de
"Arsenal-score".
De jaren 70
Rond 1970 kwam Arsenal
onder Bertie Mee opnieuw aan de top. In dat jaar werd namelijk de
Jaarbeurssteden-beker gewonnen, de voorloper van de UEFA Cup. Arsenal
versloeg in de halve finale Ajax en in de finale Anderlecht. In 1971
haalden de Gunners, als vierde club in de geschiedenis, de "dubbel": ze
wonnen zowel de competitie als de beker. Arsenal had een veelbelovende
ploeg met een spits als Charlie George, maar manager Mee vertrok en
Arsenal zakte weg. In 1976 werd Terry Neill manager en in 1980 leek
nieuwe roem nabij, maar Arsenal verloor zowel de Engelse bekerfinale
als de eindstrijd van het UEFAcup-toernooi. In de volgende anderhalf
jaar vertrokken grote spelers als Liam Brady (Juventus) en Frank
Stapleton (Manchester United). Arsenal behield de international Pat
Jennings (Noord-Ierland), David O'Leary (Ierland) en Kenny Sansom
(Engeland).
Periode George Graham
George Graham, uit
het team dat in 1971 de double won, bracht Arsenal eind jaren 80 weer
aan de top. In 1989 werd Arsenal weer kampioen en twee jaar later
opnieuw. In 1993 werd finale van FA Cup weer eens gewonnen en het
volgende seizoen werd het tweede Europees succes gehaald. Parma werd
met 1-0 verslagen in de finale van de Cupwinners Cup. Het jaar erop
stonden de Londenaren weer in die finale, maar dit keer bleek
tegenstander Real Zarragozza in de verlenging te sterk. George Graham
moest opstappen omdat hij geld over zou hebben gehouden aan transfers.
Steeds meer schandalen tekenden zich af rond Highbury. Paul Merson
moest genezen van zijn gok-, alcohol- en drugverslaving. International
Tony Adams bekende ook een drankverslaving te hebben. Onder opvolger
Rioch werd een opmerkelijke aankoop gedaan: Dennis Bergkamp verliet na
twee jaar Inter Milan en vormde bij Arsenal het spitsenduo met Ian
Wright (de clubtopscorer).
Periode Wenger
Halverwege
het seizoen '96/'97 nam de Fransman Ars&eaigu;ne Wenger het roer
over. Hij kocht een aantal Franse spelers, waarvan Patrick Vieira
meteen uitgroeide tot een van de belangrijkste spelers. De verdediging
liet hij in tact. Die werd al jaren achter een gevormd door de
dertigers Seaman, Adams, Winterburn, Dixon en Bould. In de zomer kwam
Marc Overmars na een langdurige blessure bij Ajax zijn landgenoot
Bergkamp vergezellen in de aanval. Na een sterk begin waarin de
"non-flying Dutchman" Bergkamp een grote rol speelde dreigde Arsenal,
mede door vele blessures en schorsingen, weg te zakken. Toch wist het
zich door te winnen van concurrenten als Chelsea en Manchester United
omhoog te werken. In de Coca-Cola Cup werden de Gunners nog
uitgeschakeld door Chelsea, maar de finale van de FA Cup werd wel
bereikt. Manchester United verloor in de tweede competitie helft veel
punten, waarvan Arsenal kon profiteren omdat ze steeds een aantal
wedstrijden te goed hadden. Na een run van 4 maanden ongeslagen te zijn
behaalde Arsenal in de laatste thuiswedstrijd van het seizoen het elfde
kampioenschap.