Biografie
Ik ben opgegroeid in Sofia, de hoofdstad van Bulgarije. Een enorme
stad, waar meer dan een miljoen mensen wonen. Sofia is een drukke stad,
maar toch waren er genoeg pleintjes om op te voetballen. Vanaf kleins
af aan was ik alleen maar met de bal bezig. Ik begon bij een club te
voetballen toen ik zeven jaar was, bij Levski Sofia. Levski en CSKA
Sofia waren in die tijd de grootste clubs in Bulgarije. Voor mij was
het perfect om daar te spelen, want al op jonge leeftijd speelde ik
tegen de beste leeftijdsgenoten in Bulgarije.
Net als zoveel
kleine jongetjes wilde ik vooral scoren. Toch had ik ook al meteen veel
interesse voor het verdedigen. Ik kreeg bewondering voor verdedigers
die regelmatig opstormden tot de achterlijn. Iemand zoals Roberto
Carlos was een voorbeeld voor me, die doet dat op geweldige wijze. Ik
hoop ooit dat niveau te halen. Als de trainer zegt dat ik negentig
minuten achter een aanvaller aan moet lopen, doe ik dat. Maar als ik de
kans krijg, zal ik regelmatig opkomen. Ik hou ervan om op die manier te
spelen.
Mijn ouders hebben me altijd aangemoedigd om te
voetballen. Mijn vader heeft wel gevoetbald, maar nooit op een erg hoog
niveau. Toch zag hij, samen met mijn moeder in, dat ik een toekomst had
als profvoetballer. Daar ben ik ze erg dankbaar voor. Overigens is de
naam Bandalovski in Bulgarije niet alleen bekend omdat ik
profvoetballer ben. Mijn tien jaar oudere zus Tzvetana is namelijk een
bekende operazangeres.
Nadat ik tien jaar bij Levski Sofia had gespeeld, zou ik een kans
krijgen bij het eerste. Er kwam echter een nieuwe trainer, die het niet
in me zag zitten. Ik zat toen al een tijdje niet lekker in mijn vel bij
Levski. In Bulgarije gaat het er compleet anders aan toe dan in
Nederland met het begeleiden van talenten. Ze praten veel over de kans
geven aan de jeugd, maar daar blijft het vaak bij. In de praktijk
krijgt de jeugd zelden een kans. Levski was daarin geen uitzondering.
Litex Lovech, inmiddels uitgegroeid tot grootste club in Bulgarije, gaf
mij de mogelijkheid om daar in het seizoen 2004/2005 te komen spelen.
Stoicho Mladenov was daar inmiddels trainer geworden. Hij is een grote
naam in Bulgarije, om de vele prijzen die hij heeft gewonnen en zijn
doelpunten tegen Liverpool meer dan twintig jaar geleden. Ik geloofde
dat hij me wel een eerlijke kans zou geven en dat gebeurde ook. Ik
debuteerde in de Super Cup, waarin we met 1-0 verloren. Maar ik speelde
goed en kreeg meteen veel vertrouwen. Het ging zo goed met me dat
Hristo Stoichkov, de bondscoach van Bulgarije, me wilde selecteren. De
grote speler van Barcelona in de jaren negentig had interesse in mij,
terwijl ik nog maar zeventien jaar was. Er was nogal wat ophef over
omdat ik nog zo jong was en uiteindelijk ging het niet door. Dat is
geen ramp, mijn kans komt nog wel.
Het ging hard met me bij Litex
Lovech. Ik speelde vaak in de competitie en in de UEFA Cup. Na een half
jaar wilde Feyenoord me overnemen. Er was ook interesse vanuit
Duitsland, maar ik wilde per se naar Feyenoord, omdat de club in
Bulgarije bekend staat als topclub. Net achttien jaar oud arriveerde ik
in De Kuip.
Ik denk dat Feyenoord me een jaar heeft gevolgd voordat ze echt
besloten om me te kopen. Ze hebben me bekeken tijdens een wedstrijd van
Bulgarije onder 19 tegen Duitsland onder 19. Ik speelde die wedstrijd
heel goed,