Biografie
Wim Rijsbergen werd voor het seizoen 1971/72 door Feyenoord gekocht met
het oog op de toekomst. Voor Rijsbergen naar Feyenoord kwam speelde hij
vanaf zijn zevende voor Roodenburg (in zijn woonplaats Leiden). Op zijn
vijftiende kwam hij in het eerste elftal. Samen met zijn trainer Pim
van der Meent vertrok hij drie jaar later naar PEC Zwolle. Na een jaar
werd hij daar door Feyenoord weggekocht.
Rijsbergen begon in 1971 als
rechtsback maar werd later voorstopper. Die plaats bekleedde hij ook in
Oranje. Daar vormde hij toen een geducht duo met libero Arie Haan van
Ajax. Rijsbergen speelde mee in twee wereldkampioenschappen en een
Europees kampioenschap.
Wim Rijsbergen maakte het eerste van de twee doelpunten in de door
Feyenoord gewonnen finale om de UEFA-beker tegen Tottenham Hotspur in
1974.
Die wedstrijd werd ontsierd
door rellen van de Engelse supporters: 'Die rellen zijn mij het meest
bijgebleven.
Ze maakten grote indruk op mij. Ik was nog een jong broekje. Tijdens de
wedstrijd zag je al dat er mensen vanaf de eerste ring zo naar beneden
werden gegooid. Na afloop lag de gang bezaaid met gewonden.'
In 1978
vertrok Wim naar Bastia op Corsica waar hij nog samenspeelde met de
oud-Ajacied en latere Feyenoorder
Johnny Rep. Nog voor het seizoen voorbij was, vertrok Rijsbergen naar
de New York Cosmos, waar hij vier jaar lang met en tegen vele groten
der aarden speelde. Daarna bouwde hij in Nederland af bij Helmond Sport
en FC Utrecht. Vervolgens werd hij trainer bij Volendam, NAC en FC
Groningen.
Van de drie Wimmen die in 1974 met
Feyenoord de UEFA-Cup wonnen is hij de enige die nog niet bij Feyenoord
als trainer is teruggekeerd. Hij verwacht ooit nog in de voetsporen van
Jansen en
Van Hanegem te treden.