Biografie
Henk Wery werd in Amersfoort geboren. Daar speelde hij als amateur bij
Amersfoortse Boys voordat hij als semi-prof overstapte naar HVC. Van
Amersfoort vertrok hij naar Amsterdam en ging voor DWS spelen, waarmee
hij in 1964 landskampioen werd.
Vanwege onenigheid met trainer Lesley
Talbot vertrok hij naar DOS. Wery kwam uit voor het Militair Elftal en
hij zat bij de selectie voor Jong Oranje. Bondscoach Georg Kessler liet
hem op 29 november 1967 tegen de Sovjetunie in Oranje debuteren.
Nederland won met 3-1 en Wery scoorde twee doelpunten, waarvan één uit
een strafschop. Het derde doelpunt kwam van Piet Romeijn, zijn latere
ploeggenoot bij Feyenoord en net als hij debutant in Oranje.
Na die
wedstrijd verklaarde hij al ooit nog eens voor Feyenoord te willen
spelen. Na zijn glansrol in DOS-Feyenoord (2-0) op 17 maart 1968 zocht
Feyenoord inderdaad toenadering en Henk Wery werd lid van Feyenoord.
Zijn debuut in het eerste van Feyenoord maakte hij op 12 juni 1968 in
de oefenwedstrijd Anderlecht-Feyenoord. Het was zijn eerste
overwinning: 1-2. Er zouden er nog vele volgen.
Wery speelde voornamelijk als rechtsbuiten, maar ook op andere plaatsen
was hij inzetbaar, zelfs in de verdediging.
Wery maakte een zeer succesvolle periode bij Feyenoord mee. Hij speelde
in de teams die de Europacup I en III voor Rotterdam-Zuid veroverden.
De tweede finalewedstrijd tegen Tottenham Hotspur in 1974 was meteen
zijn laatste in het shirt van Feyenoord.
Wery was geliefd bij zijn collega's, Toen
de staf van Feyenoord erover dacht de Duitse rechtsbuiten Jörgen
Grabowski
als zijn opvolger aan te trekken werd deze in een vriendschappelijke
wedstrijd
op 13 oktober 1970 tegen Eintracht
Frankfurt zo hard door Theo Laseroms en Rinus lsrael aangepakt dat hij
na twintig minuten gekreukeld het veld verliet en niets meer van een
transfer wilde weten.
Na zes seizoenen bij Feyenoord ging Wery op 1 juli 1974 terug naar DOS
dat
inmiddels was opgegaan in FC Utrecht.
Na twee jaar werd hij vanwege problemen met zijn lies afgekeurd.