Biografie
Ruud Geels begon met voetballen bij de Haarlemse verenigingen DSS en
Onze Gezellen. Vandaar werd hij semi-prof bij Telstar in Ijmuiden. Op 1
juli 1966 vertrok Ruud, nauwelijks achttien jaar oud, voor f 130.000
naar Feyenoord, toevallig ook de club waartegen hij zijn debuut had
gemaakt in het betaalde voetbal.
Een vaste keus werd hij niet, al
speelde hij in het seizoen 1967/68 meer dan dertig wedstrijden in het
eerste.
Ernst Happel, die trainer Ben Peeters verving, zag meer in de Zweedse
spits Ove Kindvall. In het seizoen 1969/70, zijn laatste bij Feyenoord,
speelde Ruud Geels nog maar acht competitiewedstrijden mee, terwij] hij
driemaal inviel.
Die elf wedstrijden leverden wel achttien doelpunten
op.
Na een langdurige liesblessure had het spel van Geels wat krampachtigs
gekregen. Het losse, het ongedwongene
ontbrak. Voor de Europacupfinale in Milaan tegen Celtic werd Geels
buiten de ploeg gehouden. 'Ze vonden dat ik te weinig inzet getoond
had, maar ze vergaten erbij te zeggen wanneer. Die liesblessure speelde
me soms danig parten. Nee, dat van die inzet is een goedkope smoes
geweest. D'r heeft wat anders liggen smeulen, maar ik weet niet wat.'
Geels, die destijds een winkel
in tochtwerende materialen dreef, trok zijn conclusies. Op 1 juni 1970
vertrok hij na vier enerverende jaren naar Go Ahead. 'Een paar jaar
later kwam Feyenoord nog met een aanbieding.
Die heb ik afgewezen omdat ik nooit tweemaal voor een zelfde club wilde
spelen.' Daarna zou hij nog uitkomen voor PSV, Ajax, Sparta en nog een
aantal andere verenigingen. Overal werd hij topscorer, maar, zei hij:
'Feyenoord was voor mij de basis voor mijn verdere toekomst.'