Biografie
Voor Feyenoord
Mike Obiku begon zijn voetbalcarrière in de jeugd bij de Nigeriaanse voetbalclub Flash Flamingo's. Obiku ontwikkelde zich daar als een echte spits die veelvuldig tot scoren kwam. Na een stage bij Iwuayannu Nationale mocht hij bij de Premier League-club zijn kunsten komen vertonen. In totaal speelde hij twee seizoenen voor de club, waarin hij in zijn eerste seizoen één-op-één liep en in zijn tweede seizoen nog altijd één-op-twee.
In 1989 maakte hij de overstap naar Cyprus, waar hij ging spelen bij Anorthosis Famagusta, dat uitkwam in de A Divizion. Hij kwam wat moeizaam op gang en liet daarom het scoren wat afweten. Nadat hij eenmaal gewend was aan zijn nieuwe club en omgeving kwamen de doelpunten ook weer om de hoek kijken. Feyenoord-voorzitter Jorien van den Herik ging regelmatig op vakantie naar Cyprus aangezien hij daar een huis bezat. Bij het aanschouwen van een wedstrijd van Anorthosis Famagusta viel Mike Obiku hem in positieve zin op. Hij informeerde bij de clubleiding van Anorthosis of een overgang mogelijk was en voor aanvang van het seizoen 1992/1993 was Mike Obiku officieel Feyenoorder.
Feyenoord
Zijn debuut bij Feyenoord maakte hij op 12 augustus 1992 in de thuiswedstrijd tegen PSV. De wedstrijd ging voor Feyenoord met 0-1 verloren en Obiku had nauwelijks iets in te brengen. Ondanks dat hij bij Feyenoord nooit echt een vaste basisplaats veroverde, groeide hij toch in een relatief korte tijd uit tot een publiekslieveling. Zijn brede lach, zijn parelwitte tanden en zijn ongelofelijke inzet die hij iedere minuut dat hij op het veld stond liet zien, deed de harten van de Feyenoordsupporters sneller kloppen. Obiku voelde zich één met het legioen en liet dat ook blijken. Wanneer Obiku scoorde ging zijn shirt uit en maakte hij er een dansje omheen. Hij maakte het één keer zelfs zo bont dat hij zijn shirt midden in een wedstrijd het publiek ingooide. Na een smeekbede met de supporter die het shirt opving kreeg hij hem uiteindelijk teruggeworpen en kon hij de wedstrijd hervatten. Toentertijd leverden dergelijke acties nog een gele kaart op.
Een ander memorabel Obiku-moment is de actie tijdens een wedstrijd tegen Willem II. Nadat Obiku had gescoord wilde hij zijn blijdschap delen met de Feyenoordsupporters. Hij klom de hekken in en begon te juichen. Ondanks dat hij met zijn handen vol in het prikkeldraad greep kon hij zijn geluk niet op. De bebloede handen dienden wel eerst verzorgd te worden voor hij de wedstrijd kon hervatten.
Onsterfelijk werd hij bij de Feyenoord supporters op 8 maart 1995. Tijdens de halve finale van de Amstel Cup, speelde Feyenoord een uitwedstrijd tegen Ajax. Ajax, dat in datzelfde jaar vrijwel onverslaanbaar was en zelfs de UEFA Champions League wist te winnen werd in de reguliere speeltijd met moeite op 1-1 gehouden. Het was tevens het jaar dat de golden goal zijn intrede deed en die zou van toepassing zijn in de verlenging van deze wedstrijd. In de tweede helft van de verlenging werd er een lange bal vanuit de Feyenoord-defensie naar voren gespeeld en Mike Obiku nam de bal aan in zijn voeten. Hij passeerde met een paar capriole bewegingen de Ajax-verdedigers en liet vervolgens het net bollen. Feyenoord plaatste zich daarmee voor de finale die uiteindelijk tegen FC Volendam zou worden gewonnen.
Na Feyenoord
Gedurende zijn verblijf bij Feyenoord werd Obiku in 1994 tijdelijk uitgeleend aan Helsingborgs IF, waar hij het naar behoren deed en 9 maal wist te scoren in 14 wedstrijden. In 1996 verliet Obiku Feyenoord en ging hij in de Japanse J-League spelen bij Avista Fukuoka. Via Real Mallorca kwam hij vervolgens terecht bij AZ Alkmaar, waar hij zijn opgebouwde reputatie niet echt kon waarmaken. Het seizoen daaropvolgend vertrok hij wederom naar Anorthosis Famagusta, waar hij zijn profcarrière beëindigde.
Trainerscarrière
Na zijn actieve loopbaan als voetballer richtte Obiku zich op een trainerscarrière. Hij volgde zijn opleiding binnen de jeugdelftallen van Feyenoord. In het seizoen 2005/2006 ging hij aan de slag bij amateurvereniging Alexandria '66, waar hij het tweede elftal onder zijn hoede kreeg. Heel even leek het er op dat hij hoofdtrainer zou worden bij hoofdklasser HSV Hoek, maar die overstap vond uiteindelijk geen doorgang.